Wiertło do betonu, cegły czy pustaka — czym różni się wiercenie w różnych materiałach ściany?

Zacznij od rozpoznania ściany

Najprostszy test to zapukanie — beton odpowiada głuchym, twardym dźwiękiem, ściana z pustaków brzmi pusto i wyraźnie rezonuje. Drugą wskazówką jest kolor pyłu z pierwszego, płytkiego otworu: szary oznacza beton, ceglasty lub pomarańczowy — ceramikę, biały i bardzo lekki — beton komórkowy albo sam tynk gipsowy.

Beton — udar obowiązkowy

Beton jest twardy i jednorodny, więc wymaga narzędzia z węglikową (widiową) płytką skrawającą i pracy w trybie udarowym. Przy średnicach do 8–10 mm poradzi sobie wiertarka udarowa, ale przy grubszych otworach i betonie zbrojonym znacznie lepiej sprawdza się młotowiertarka SDS-Plus, która zamiast tysięcy drobnych uderzeń wykonuje mocne, pojedyncze impulsy. Obowiązuje zasada odwrotna niż przy metalu: im większa średnica, tym niższe obroty. Dociskanie „na siłę" tylko przegrzewa węglik i skraca żywotność wiertła.

Cegła pełna i ceramika — udar tak, ale ostrożnie

Cegła jest twarda, lecz krucha. Udar jest potrzebny, jednak zbyt agresywny wykrusza krawędzie otworu i rozbija spoiny. Dobrym kompromisem jest rozpoczęcie wiercenia bez udaru — do momentu, aż wiertło wygryzie się w materiał i przestanie uciekać — a dopiero potem włączenie trybu udarowego. Pamiętaj też, że mocowanie osadzone w zaprawie trzyma znacznie gorzej niż w samej cegle.

Pustak i gazobeton — wyłącz udar

To najczęstszy błąd na budowie. Pustak ceramiczny typu Porotherm ma cienkie ścianki i drążoną strukturę, a beton komórkowy jest miękki i porowaty. Udar w obu przypadkach nie tyle wierci, co kruszy — otwór robi się stożkowy i pozbawiony oporu, a kołek nie ma się o co zaprzeć. Wierć wyłącznie na obrotach, wiertłem murarskim, i dobierz odpowiednie mocowanie: kołek do pustych przestrzeni, kotwę ramową albo chemiczną z tuleją siatkową. W gazobetonie dobrze sprawdzają się także kołki wkręcane.

Jeśli ściana jest wykończona glazurą, pierwsze milimetry przechodzisz wiertłem do płytek — bez udaru i na niskich obrotach.

Drobiazgi, które decydują o trzymaniu kołka

Średnica wiertła musi odpowiadać średnicy kołka — ani dziesiątki milimetra więcej. Otwór wierć o mniej więcej 10 mm głębiej, niż wynosi długość kołka, i koniecznie usuń z niego pył. Zapylony otwór potrafi obniżyć nośność mocowania nawet o kilkadziesiąt procent, zwłaszcza przy kotwach chemicznych.

Dobrze dobrane wiertło to nie kwestia wygody, tylko trwałości całego mocowania. Pełen wybór wierteł do betonu, muru i pustaków znajdziesz w sklepie Schmith.

Artykuł sponsorowany